Share

Weet je Molly, Peter heeft nooit geweten wat er met jou is gebeurd en ik vermoed dat hij het zichzelf kwalijk neemt dat hij jou niet mee heeft genomen destijds en in plaats daarvan jou bij zijn ex heeft gelaten.

‘Wat is het ook een lieverd. Ik neem het hem niet kwalijk, ik heb ook geen afscheid van hem genomen. Ik ben nog een paar keer bij hem geweest in zijn slaap maar ook overdag vraag het hem maar eens. Er was een moment van 2 keer dat hij het idee had dat ik bij hem was maar hij zag mij niet. Ik ben bang dat hij daarom dacht dat ik dood was. Hij heeft mij gevoeld he.’ (Marieke:ikzelf kreeg het idee dat Peter dat destijds wel gevoeld had maar om dat te moeten accepteren moest hij van zichzelf ook accepteren dat Molly niet meer leeft en die gedachte kon hij op dat moment niet aan / stopte hij weg)

Maar je leeft toch nog Molly?

‘Atijd, in harten die ik geraakt heb of ik er nog ben fysiek of niet die connectie blijft. Dus of ik nu nog fysiek leef of niet, in de buurt ben of niet, die connectie blijft en die heb ik met Peter.’

Ben je boos op Peter geweest dat hij je niet ‘gehouden’ heeft toen hij en zijn ex uit elkaar gingen Molly?

‘ Nee waarom zou ik, immers wij hebben die connectie, ik hoef hem niet te zien om van hem te houden. Destijds niet maar ook nu niet. Ik heb de ware liefde in zijn hart gevoeld en dat is goed dat is voldoende. Liefde is tijdloos. Zeg hem zich geen zorgen te maken. Wij zijn altijd bij hem (Marieke: ik hoor het woord whisky, is dat de naam van een ander overleden hond?) en we zorgen voor hem, hier en nu toen en dan door tijd en ruimte heen. Het is dus ook niet relevant te weten of ik nog leef of niet. Het belangrijkste is dat Peter weet dat hij onze band mag vertrouwen. Dat was echt, dat IS echt en dat weet hij. Loslaten dus die schuldgevoel, die angst het verkeerd te hebben gedaan. De boosheid dat hij destijds voor andere dingen heeft moeten kiezen, door hoe de maatschappij is, in plaats van te luisteren naar je hart wat hem vertelde mij te houden’

Kan je nog iets laten zien wat hij zal herkennen zodat hij weet dat ik met jou heb gesproken? En ze laat me een (donker)groen piepbal / beest zien met een soort van nopjes en ledematen die er wat op zitten.

‘Die herkent hij wel.’

Ik twijfel aan jouw verhaal of je nog leeft.

‘Ja he. Dat doe je goed, ik ben er inderdaad niet meer maar dat maakt me niet minder ‘echt’. Voor Peter zal ik er altijd zijn zeg het hem maar.’

Geef een reactie